Wat is het idee?
Prentenboek; sommige pagina’s zwart-wit (alleen tekst), andere pagina’s kleur (alleen plaatje)
Aan het begin krijgt de hoofdpersoon een puppy. Maar hij wil niet. Waarom zou hij een puppy willen? Nu moet hij ervoor zorgen! En hij heeft het al zo druk! Stress! Geen zin in! (Misschien zelfs bang voor honden?)
Maar langzamerhand leert hij de hond lief te hebben. Hij bouwt een systeem in. Elke avond, voordat hij naar bed gaat, tilt hij de hond naar zijn mat en knuffelt nog even.
Op een gegeven moment heeft hij geen tijd meer om het altijd ’s avonds te doen. Hij voert een systeem in. Elke dag minstens X knuffelseconden met de hond opmaken.
Uiteindelijk wordt dat getal steeds groter. Ze worden onafscheidelijk.
Totdat de hond sterft.
“Ik geef je nog een laatste knuffel,
En hoop dat jij die hebt gevoeld”
Uiteindelijk heeft hij er toch veel aan over gehouden. Hij heeft iemand ontmoet (bij het uitlaten van de hond? Of gewoon een klasgenote?) Hij zegt:
“Alle volwassenen zeggen
Dat je moet sparen
Maar knuffelseconden gaan zo snel voorbij
Die moet je niet bewaren
Ik heb ze jammer genoeg te lang gespaard
Maar, lieve puppy, troost je snel
Jouw overgebleven knuffelseconden
Geef ik voortaan wel aan Isabel”
(Laatste plaatje is hij die knuffelt met zijn nieuwe vriendin.)
VRAAG: Wat is het speciale aan dit boek? (Kat van Sint = keuzeverhaal, Kerstman = interactief verhaal. Wat is hier bijzonder aan?) Misschien iets doen met tijd, met de klok.
Misschien dat de lezer bij moet houden hoeveel knuffelseconden hij al heeft gedaan/hoeveel hij nog moet voor een bepaalde dag/week/maand? Of hoeveel X verhoogt moet worden? (Zo wordt het een soort rekenopgave. Hmm, ik kan vast iets beters verzinnen.)
Oeh, een puzzel. Hoe kan hij meer knuffelseconden krijgen? En dat dan de meest creatieve oplossing is om de klok achteruit te zetten? (Dat iemand een hoofdstuk gewoon opnieuw leest?)
UPDATE: Blijkbaar doen we dit verhaal in de “ik”-persoon
Hoofdstuk 1 - Eros in the house
Tekst: 3
Plaatjes: 3
Ik zat rustig te werken
aan mijn rekenen en taal
toen mijn ouders thuiskwamen
onder een hels kabaal
“Wat nu weer?” dacht ik nog
en met vingers in de oren
probeerde ik mijn sommen weer van voren
maar de herrie hield niet op
Om het nog erger te maken
begon mijn stoel te wiebelen
mijn voeten te kriebelen
ik keek omlaag en ...
PLAATJE: De ik-persoon, aan tafel, vingers in de oren, werkend aan huiswerk
Grote grubbels en griebels!
Asjemenou!
Duizend spinnenpoten!
Een puppy greep mijn mouw!
Hij sleurde me haast van mijn stoel
zo klein, lief, en toch zo sterk
mij bekroop een angstig gevoel
pff, wat is die puppy een vlerk!
Een korte gil ontsnapte mijn mond
en voor ik het wist
had ik mijn stift
én mijn schrift
uit zijn bek gevist
terwijl ik inmiddels op tafel stond
PLAATJE: De ik-persoon, staand op tafel, terwijl de puppy rondjes rent en van alles meesleurt.
“Haal hem weg! Haal hem weg!”
maar mijn ouders lachten me uit
“Dit is Eros,” zeiden ze,
“en dit is zijn nieuwe thuis”
De rest van de avond
heb ik op tafel gezeten
mijn ouders zeiden “Eros doet niets”
nou, dat heb ik geweten!
Ik moest toch echt naar bed
en sprong voorzichtig op de grond
maar die onvoorspelbare hond
had zijn poot al op de mijne gezet
Ugh, waarom doen mijn ouders dit ...
PLAATJE: Eros die de ik-persoon vastklampt aan de grond door haast bovenop hem te springen.
Hoofdstuk 2 - Mijn nieuwe wekker
Tekst: 4
Plaatjes: 4
Vanochtend werd ik wakker
van hard en lang geblaf
het leek wel een straf
die nieuwe, schattige wekker
En jahoor, bij het ontbijt
kwispelde Eros op mijn stoel
snap je nu wat ik bedoel?
zo’n puppy geeft slechts narigheid
Mijn ouders knuffelden en troetelden
en Eros genoot van elk contact
“Schat,” zeiden ze, “kom nou hier.
Je hebt Eros nog niet eens vast gehad!”
PLAATJE: Hond aan de ontbijttafel, wordt vertroeteld, ik-persoon staat ernaast (en zonder stoel)
“Nee,” zei ik vastberaden,
“het is jullie hond, niet de mijne”
Eros keek mij schattig aan
maar ik liet me niet door zijn blik verleiden!
Ik nam een slok, keek op de klok en schrok
ik was al bijna te laat!
snap je nu wat ik bedoel?
zo’n puppy is het kwaad
Ik rende de deur uit
maar Eros sjeesde achter mij aan!
snel sloot ik de achterdeur
straks liet hij me nooit meer gaan
PLAATJE: De ik-persoon rent gehaast/angstig de deur uit, terwijl hij moeilijk achterom kijkt, en wil hem dichtgooien. Eros gaat er gewoon vrolijk achteraan.
Ik plaatste mijn fiets in het rek
maar bevroor toen op mijn plek
Isabel liep vlak langs mij
ze kwam nog nooit zo dichtbij!
Och wat is ze lief en leuk
keek ze maar eens naar hem om
maar met haar praten durfde hij niet
straks vond ze hem stom
PLAATJE: Isabel bij het fietsenrek (omringt door vriendinnen, ofzo). Het is belangrijk dat men haar ziet, en dat ze wordt neergezet als een geweldig en lief persoon.
Tot overmaat van ramp
waren mijn sommen dus niet af
dus de docent werd boos
en ik moest nablijven als straf
Iedereen ging naar huis,
maar ik bleef in de klas
ik moest nog nooit nablijven
ik wist tot vandaag niet wat het was!
Maar mijn humeur klaarde meteen op
toen Isabel naast me kwam zitten
“Hoi! Ik zie dat je een nieuwe hond hebt!”
… hoe kan ze dat nou weten?
PLAATJE (?): Isabel naast de ik-persoon in de klas. (In het plaatje nog een hint geven waaraan Isabel het kan zien?) Ooooof de docent die boos wordt?
Hoofdstuk 3 - Zorgen voor Eros
Tekst: 3
Plaatjes: 3
Kon ik de klok maar stilzetten
en eindeloos met Isabel praten
maar dat kan ik niet
en om vijf uur moest ze mij verlaten
“Anders kom ik wel een keertje langs,
om samen met je puppy te spelen!”
“Eh - eh - nou - nee,” stamelde ik,
“hij - eh - heeft een ziekte onder de leden!”
“Oh, is het ernstig?”
Isabel keek nog nooit zo sip
“Nee - nee - hij heeft zo’n,
je weet wel: ontstoken lip”
PLAATJE: ??
Zodra Isabel weg was
kon ik wel door de grond zakken
Een ziekte? Ontstoken lip?
Was liegen maar één van mijn vakken
Met bevende handen kwam ik thuis
Eros wachtte me vast al op
ik opende de achterdeur, stapte naar binnen
maar ik hoorde alleen onze tikkende klok
Hadden ze naar hem geluisterd?
Was Eros weer teruggegaan?
Niets van dat alles
daar kwamen zijn ouders
met hond aangelijnd
achter het tuinhek vandaan
PLAATJE: Van ouders die hond uitlaten/ “potty training”. (Misschien ook subtiel de ik-persoon + tikkende klok laten zien.)
“We leren hem om buiten te plassen,
en niet binnen op ons tapijt”
snap je nu wat ik bedoel?
zo’n beest wil je toch meteen weer kwijt!
“En hij moet elke dag uitgelaten
twee keer een kwartier
of je het wilt of niet,
jij gaat zorgen voor dit dier”
“Een kwartier?! Ik heb geen kwartier!”
en ik stormde naar boven
voor Isabel zou ik al mijn tijd verspillen
maar niet voor deze uitslover
PLAATJE: Hij rent de trap op, naar boven. Eros probeert erachteraan te gaan (maar komt de treden niet op)
Hoofdstuk 4 - Voor het slapengaan
Tekst: 3
Plaatjes: 3
De week was voorbij gevlogen
hele lessen uit het raam gestaard
ik droomde over Isabel
ook al had ik niet meer met haar gepraat
Vrijdagavond kwam mijn moeder langs
En zette Eros zo - huppakee - op mijn bureau
“Kom, jullie moeten contact maken,
Aai hem maar achter zijn oortjes. Kijk zo!”
Mijn vingers bewogen naar zijn vacht
Maar Eros draaide om en ik deinsde terug.
“Toe nou. Weet je, we beginnen klein.
Vijf seconden maar, dan zal ik weg zijn.”
PLAATJE: Eros op het bureau van een geschrokken ik-persoon. Hij beweegt zijn vingers ernaartoe; Eros lijkt terug te willen bijten.
“Nu geen smoesjes meer
het is weekend, je hebt alle tijd”
Maar ik bleef koppig in mijn verweer
“Ik ben die hond van jullie liever kwijt!” (OF: Het is jullie hond; en hij bijt!)
“Vijf seconden voor een levend wezen,
is dat nou zoveel gevraagd?
voor Isabel heb je een leven,
maar je doet of Eros niet bestaat”
Ik begon te blozen
Hoe … hoe weet zij dat nou?
Mijn hoofd werd roder, roder, roder
Ik merkte niet eens dat mam mijn mouw …
PLAATJE: ?? (misschien geen plaatje hier, zodat de tekst ook niet te veel opgebroken wordt)
… omhoog trok, en zo mijn vingers
op Eros’ nekhaar legde
pas toen voelde ik het echt en
alsof ik vastkleefde
alsof loslaten niet kon
bleef ik meer dan vijf - wel tien seconden!
bezig met die lieve hond
“Ik moet nu echt slapen,” zei ik vlug
en ik dook meteen onder mijn deken
Mam lachte tevreden en zei
“Morgenochtend komt hij terug!”
Mijn handen bleven lang warm
en ik dacht steeds weer
als één schaap over de dam is,
volgen er meer
PLAATJE: De ik-persoon ligt in bed. Aangeven dat het koud is, maar de ik-persoon gloeit (of, zijn handen in ieder geval). Misschien droomt hij zelfs van Eros - op positieve manier - maar misschien is dat te vlug.
Hoofdstuk 5 - Knuffelseconden
Tekst: 3
Plaatjes: 3
Ik vond het maar raar dat Isabel
zo vaak na moest blijven
dus ik had een maand goed opgelet
en toen zag ik haar schrijven:
elke maandag na school tekenles
Dus op een maandagmiddag
was ik expres mijn sommen vergeten
ik zei vrolijk: “mijn hond heeft het opgegeten!”
en Isabel gaf me een lieve lach
En toen ik weer naast haar zat
Raapte ik al mijn moed bij elkaar
“Heb je zin om dit weekend met de hond te spelen?”
“Ja! Of wacht - is dat gedoe met de lip al klaar?”
“Ohja - eh - ja dat is genezen,”
en mijn hoofd werd weer een gigantische tomaat
maar Isabel zag het niet eens
ze begon meteen een puppy te tekenen
PLAATJE: Samen op school, rood hoofd (opnieuw; te repetitief?), Isabel enthousiast en tekent puppy.
Daar zat ik dan
Met Isabel op het tapijt
Eros danste voor ons
Ik lette op de tijd
Na tien seconden aaien
Sprong ik op en zei: “wat nu?”
Isabel keek verbaasd
“Nog meer knuffelen, duh!”
Ze duwde haar neus tegen Eros’ snoet
Weglopen? Nee, dat idee leek niet goed
“Ik kon vroeger uren met onze puppy spelen,”
zei ze, “geloof me, dat gaat nooit vervelen”
PLAATJE: Samen spelend op het tapijt
Maar ze zag dat ik onverstoord
in de deuropening bleef staan
ze greep een stuk papier, en bovenaan
schreef ze een zelfverzonnen woord
Knuffelseconden
“Hoe lang knuffel je nu met hem?”
“Wel tien seconden!”
“Daar maken we zestig van.”
“Hé! Ik heb geen zes honden!”
Isabel legde uit dat ik elke dag
mijn knuffelseconden op moest maken
zo zou ik Eros elke dag
genoeg aanraken en vermaken
En stel er komt een drukke dag,
en ik knuffel maar dertig seconden?
Dan moet ik dat de volgende dag inhalen
met wel negentig seconden!
PLAATJE: Uitleg van de knuffelseconden, Isabel die dingen op een blaadje schrijft, ik-persoon die het aandachtig bestudeerd. (... is dit niet wat saai?)
Hoofdstuk 6 - Groep 8
Tekst: 3
Plaatjes: 3
Alweer een half jaar later
En ik ging naar groep 8
Kleine Eros had nu een grote bos
Stond een meter hoog, met zijn dikke vacht
TO DO:
- Hij wordt nu “snel” ouder gedurende de hoofdstukken.
- Hij gaat steeds later naar bed, en gebruikt steeds meer van die avondtijd om met de hond te knuffelen.
- Hij krijgt verkering met Isabel. Isabel vertelt over haar hond, die ze verloor terwijl ze nog zoveel knuffelseconden open had staan!
- Hij begint de hond terug te tillen naar zijn mat (als hij ’s avonds bij hem is komen liggen in de kamer?)
- Hij en de hond worden beste maatjes. Hij weet niet meer hoe hij zijn tijd moet verdelen: school, Isabel, of hond.
- Er gebeurt iets (bijzonders/leuks)
- Er gebeurt iets (bijzonders/niet leuks) waardoor hij zijn relatie met Isabel kwijtraakt.
- Hij doet zijn uiterste best om alles te halen. Maar het lukt niet. Uiteindelijk blijft hij een jaar zitten, maar redt hij wel zijn relatie met Isabel, en doet genoeg met zijn hond.
- En dan, als hij slaagt voor de middelbare school, sterft zijn hond (van ouderdom). De knuffelseconden die hij overheeft geeft hij aan Isabel, terwijl ze samen de toekomst ingaan.
IDEE: Misschien moet de lezer zijn tijd verdelen tussen de drie dingen: school, Isabel, hond (+ familie?). En dan, afhankelijk van hoe mensen het verdeeld hebben, loopt het verhaal anders? Of zijn er andere gevolgen? (Dus, stel tijd > X voor Isabel, dan blijft de relatie met haar aan, maar verlies je tijd met de hond. En vice versa.)
De lezer moet zelf een klok tekenen? Maar … waarvoor dan precies?
DINGES: Ik moet sowieso even kijken naar wat ik wel/niet teken. En ik moet het verhaal op zo’n manier opzetten dat ik ook echt unieke, interessante dingen moet tekenen.
LEUKE PRENTENBOEKEN (Tekenstijl):
Publiceren:
- Eigen beheer
- MijnBestseller.nl
- Paperback => Middel 1 (155x235 mm)
- Matte omslag. Romandruk (want tekst en plaatjes door elkaar)
- Hardcover kan wel, maar wordt gewoon véél duurder.
Opmerking: misschien wel afwisselen tussen welke kant het plaatje heeft, en welke kant de tekst. (Altijd links tekst, rechts plaatje wordt saai en wss lelijk.)
Opmerking: in elk plaatje is (op de een of andere manier) een klok te zien? En in veel hoofdstukken gaat de ik-persoon naar bed, en we zien dan op de klok dat zijn bedtijd steeds later wordt.
Opmerking: misschien dat Isabel vroeger ook een hond had, maar dat die onverwacht was overleden, net toen zij op vakantie was (ofzo). En dat zij dus die laatste knuffelseconden heeft gemist.