Door het vuur

Een jongerenroman. Een hele hechte vriendengroep. Het type eindeloos vertrouwen, eeuwig bij elkaar, haast familie.

Op een nacht maken ze iets verschrikkelijks mee: een van hen wordt vermoord. Niet met een reden, niet aangekondigd, gewoon compleet zinloos geweld.

En dat gooit een rift ( = NEDERLANDS?) door de hele groep.

Eén iemand denkt dat hij de volledige schuld heeft van de gebeurtenis
Iemand anders durft niet meer naar buiten/krijgt enorme sociale angst
Weer iemand anders laat de groep los en jaagt haar eigen dromen na
Weer een ander heeft juist geen enkele dromen; hij ziet iedereen om hen heen studies uitzoeken, dingen nagaan, toekomstplannen maken, en hij voelt gewoon … niets.

Beginstuk

Als er iemand was die voor mij een kogel zou opvangen, dan was het Rik. Vervolgens zou Naomi voor hem door het vuur gaan, Féline voor haar in een rivier met krokodillen springen, Maria het gevaar een klap op zijn bek geven, en uiteindelijk zou ik haar dan weer uit het water vissen.

Dat hadden we afgesproken op die zomerdag lang geleden, op de vrijdagavond na de laatste schoolbel van ons basisschoolbestaan. Dat plan hadden we lachend, onder de invloed van te veel suiker, even later te veel puberhoogmoed, en daarna te veel alcohol, almaar herhaald.

Niemand dacht dat we het ooit echt moesten toepassen.

https://www.babybytes.nl/Forum/Categorie/babynamen/korte-schattige-meisjesnaam => Liora

Beginstuk 2 (?)

Ik weet niet wat Rik je verteld heeft, maar het zijn allemaal leugens. Rik weet niet beter. Zijn stront komt uit de mond.

En als je ook maar één seconde naar Naomi hebt geluisterd, vermoord ik je. Zij is geen mens joh. Ze is een wezen dat voedsel omzet in psychologische manipulatie. En och, wat geniet ze ervan.

=> HAHA: Elk hoofdstuk schrijven vanuit ik-perspectief van één van de hoofdpersonages, en dat ze dan steeds rechtstreeks tot de lezer praten over die anderen (“fourth wall break”) Ze zijn elkaar steeds aan het afkatten en zwartmaken.

Misschien kan ik het hele boek in het (zinloze) teken zetten van hun gelijk krijgen en de lezer overtuigen wie de grootste schuldige is.

Een **jongerenroman**. Een hele hechte vriendengroep. Het type eindeloos vertrouwen, eeuwig bij elkaar, haast familie. Op een nacht maken ze iets verschrikkelijks mee: een van hen wordt vermoord. Niet met een reden, niet aangekondigd, gewoon compleet zinloos geweld. En dat gooit een rift ( = NEDERLANDS?) door de hele groep. - Eén iemand denkt dat hij de volledige schuld heeft van de gebeurtenis - Iemand anders durft niet meer naar buiten/krijgt enorme sociale angst - Weer iemand anders laat de groep los en jaagt haar eigen dromen na - Weer een ander heeft juist geen enkele dromen; hij ziet iedereen om hen heen studies uitzoeken, dingen nagaan, toekomstplannen maken, en hij voelt gewoon ... niets. ## Beginstuk Als er iemand was die voor mij een kogel zou opvangen, dan was het Rik. Vervolgens zou Naomi voor hem door het vuur gaan, Féline voor haar in een rivier met krokodillen springen, Maria het gevaar een klap op zijn bek geven, en uiteindelijk zou ik *haar* dan weer uit het water vissen. Dat hadden we afgesproken op die zomerdag lang geleden, op de vrijdagavond na de laatste schoolbel van ons basisschoolbestaan. Dat plan hadden we lachend, onder de invloed van te veel suiker, even later te veel puberhoogmoed, en daarna te veel alcohol, almaar herhaald. Niemand dacht dat we het ooit echt moesten toepassen. <https://www.babybytes.nl/Forum/Categorie/babynamen/korte-schattige-meisjesnaam> => Liora ## Beginstuk 2 (?) Ik weet niet wat Rik je verteld heeft, maar het zijn allemaal leugens. Rik weet niet beter. Zijn stront komt uit de mond. En als je ook maar één seconde naar Naomi hebt geluisterd, vermoord ik je. Zij is geen mens joh. Ze is een wezen dat voedsel omzet in psychologische manipulatie. En och, wat geniet ze ervan. => HAHA: Elk hoofdstuk schrijven vanuit ik-perspectief van één van de hoofdpersonages, en dat ze dan steeds rechtstreeks tot de lezer praten over die anderen ("fourth wall break") Ze zijn elkaar steeds aan het afkatten en zwartmaken. Misschien kan ik het hele boek in het (zinloze) teken zetten van hun *gelijk krijgen* en de lezer *overtuigen wie de grootste schuldige is*.