Als Dit Huis Straks Overstroomt

Ooit schreef ik een jongerenroman genaamd Als dit huis straks overstroomt. Mijn hoofd bedenkt aan de lopende band liedjes, of ik nou wil of niet, dus ook dit boek heeft een hele musical gekregen.

Ik vind het verhaal en de muziek echt heel sterk. Het probleem is dat het boek opbouwt naar een grote climax waarin de dijken breken en het dorp onder water komt te staan. Dat is … lastiger op het toneel te brengen, tenzij je het in zeer “abstracte” vorm doet met gewoon wat blauwe lichten, getekende golven, en een bootje op het toneel.

De muziek

Zoals altijd is mijn muziek een mix van vele genres, allemaal met een vleugje “musical”. Voor een jongerenmusical, echter, kies ik wel liever voor meer pop- en rock-achtige songs.

Deze demo opnames zijn best goed qua kwaliteit, maar niet geweldig. Deze zijn nog met mijn eerste smartphone die geen geweldige microfoon had, terwijl vaak andere geluiden erdoorheen komen, op een oude pubpiano die zo laag was dat je knieeën bijna tegen de toetsen kwamen. Maar de melodie en dergelijke is vrij duidelijk. Als je opheldering wilt, laat maar weten, en dan kan ik betere versies opnemen.

1. Als Dit Huis Straks Overstroomt

Maria zingt over de vele angsten die haar constant wakker houden en bang maken. Zoals een wereldoorlog dit uitbreekt, de dijken die overstromen, etcetera.

Daarover zingt ze in het onheilspellende couplet.

Wat als de bom valt?

Alles in vuur en vlam gezet?

Wat als de dijk breekt?

En ik verdrink in m’n eigen bed? Wat als het doek vaaaalt?

Het refrein is eigenlijk gewoon een hogere, snellere versie van die melodie met dezelfde vragen. Later (bij “De Overstroming”) zit ook nog een melodie die hiernaartoe zou kunnen, want daarop past de tekst: “Als dit huis straks overstroomt, waar ga je heen dan?”

Die angsten zijn natuurlijk niet ongegrond. Vanaf dit eerste nummer is meteen duidelijk dat er wel degelijk een gevaar is in dit dorp. Maria weet dat de boel kan overstromen … maar niemand luistert naar haar.

2. In Mijn Hoofd

Leon heeft een hele rijke fantasie. Hij blijft zich maar inbeelden hoe dingen geweldig zullen lopen, welke geweldige ideeën hij allemaal gaat uitwerken, al die bestsellers die hij gaat schrijven en dergelijke. De werkelijkheid … blijft achter.

Dus het refrein is iets als …

In mijn hoofd

Ben ik al jaren onomstreden

Ben ik verder nu dan ooit

In mijn hoofd

Heb ik de veldslag al gestreden

Want ik heb mezelf beloofd

In mijn hoofd, ben ik al daar

Al mijn dromen al klaar

(Tadum-tadum-taduuum)

Het couplet begint met iets als …

Ogen open

Ogen wijd open

Mijn hoofd ziet weer een wereld briljant

Ogen open

Ogen wijd open

(Tadum-tadum-taduuum)

3. Hoe Jij Vroeger Was

Nou, die waanbeelden van Leon hebben vroeger nogal wat ongemakkelijke situaties opgeleverd. Eén situatie zelfs een trauma waardoor Maria, waarmee hij vroeger erg goed bevriend was en die hij leuk vindt, hem niet eens meer wil zien of spreken.

Dit nummer wordt gezongen door zijn moeder als Leon opnieuw wordt herinnerd aan hoe iedereen hem raar vindt en hoe hij alles vroeger heeft verpest met zijn grote dromen en creatieve ideeën.

Refrein:

Lieverd, op een hele mooie dag

Zal iedereen vergeten hoe jij vroeger was

Bridge:

En misschien kom ik je tegen

En we praten heel de daaag

Over alles, over vroeger

En de vriend die ik niet was

Hierinder staat de oude demo. Die staat in een rare volgorde en zit vol fouten, daarom heb ik hem opnieuw opgenomen. Het eerste stukje is de climax/bridge. Het tweede stukje is een overgang en couplet. Daarna komt het refrein waar het eigenlijk om draait.

4. Hey Maria

Leon zit op zijn slaapkamer te rommelen aan zijn volgende liedjesidee. Dit nummer gaat dan ook in het Engels, met een of andere super cringy cliché tekst die alleen vijftienjarige jongens kunnen schrijven.

Dan krijg je een couplet als …

Hey Maria

I just wanted to say

I really, really, really wanted to see yaaa

Het couplet is wat modderig opgenomen door mijn mobiel. Het refrein is echt lekker.

Eigenlijk wil ik halverwege switchen naar Nederlands, om Leons constante twijfel en veranderende droomideeën aan te geven.

Hoe dan ook, hier leren we zijn vriend Mario ook kennen, want die onderbreekt hem. Hij overtuigt Leon om Maria toch weer op te zoeken. Misschien kan hij met zijn creativiteit wel helpen om het probleem van de overstroming op de kaart te zetten. (Dat doet Leon ook, door liedjes en posters enzo te ontwerpen.)

5. Ik En De Leegte

Gezongen door Maria. We krijgen meer inkijk in haar thuissituatie en haar hoofd. Het trauma met Leon van vroeger waarvan ze zich niks kan herinneren, maar sindsdien is ze dus wel permanent gestrest en bang. Het gedoe met haar moeder die haar niet gelooft en zeker niet zichzelf voor schut gaat zetten door voor te bereiden op rampen.

Dit nummer begon ooit Engels.

Me aaaand the darkness, we are such great friends

Maar in het Nederlands wordt dat zoiets als

Ik eeeen de leegte, hij neemt me weer mee

6. We Zijn Vrij (Misschien Morgen Zijn We Weg)

Gedurende de hele musical zijn er steeds scenes waarin Leon allemaal coole dingen doet en alles bereikt wat hij wil … om vervolgens abrupt te stoppen, tot het publiek te keren, en te zeggen “Maar ja, dat is dus allemaal niet gebeurd. Dat zat alleen in mijn hoofd.”

Dit is de eerste keer dat het wél echt gebeurt. (Je denkt als kijker weer dat het zo’n fantasie is, maar dat blijkt echt.)

Hij en Maria kunnen eindelijk weer praten en samenwerken. Dus hij zingt met haar over allerlei mooie avonturen die ze gaan beleven.

Het couplet is zoiets als:

Maybe tomorrow we’ll be gone

We will—hide away

From all—our troubled oceans

En het refrein

And we’ll dine in the finest restauraaaants

You look beautiful as always in your black dress

Don’t you come home safe, I won’t wait until it’s morning

Oh Maria, wait for me, we aaaare free

Maar dan Nederlands dus. Leon en Maria dansen terwijl ze dit zingen, hartstikke blij, super leuk.

7. Zijn We Allemaal Gek Geworden?

Maria heeft allemaal onderzoek gedaan, actie gevoerd, met experts gesproken, en daardoor weet ze nu zeker: klimaatverandering gaat voor een grote ramp zorgen in haar dorp.

Maar niemand luistert.

Dus ze zingt (tweede deel opname) “Zijn we allemaaaaal gek geworden? Verlies ik mijn verstand?” Harder, bozer, harder, bozer, totdat ze een heftige keuze maakt.

Ze zet zelf stiekem het bos in de buurt in de fik om een punt te maken. (Als je het boek leest is dit veel meer opgebouwd dan dat ik het nu uitleg natuurlijk. Anders lijkt het een bizarre actie.)

EINDE AKTE 1

BEGIN AKTE 2

8. Ik Heb Een Tekening Gemaakt / Kijk Mijn Ogen Uit

Twee nummers die bij elkaar passen, weet nog niet precies hoe.

Door de hele bosbrand, gevaren, en gedoe, wordt Leon inmiddels thuis opgesloten door zijn ouders. Hij mag niet meer naar buiten, hij mag niks meer, totdat hij dat hele klimaatgedoe opgeeft, achter zijn vader de burgemeester gaat staan, en school netjes afmaakt.

Dus hij zingt over hoe hij binnen zit, en naar buiten kijkt (naar alle mooie kleuren, mensen die dingen doen, etcetera), maar het niet kan aanraken of beleven. Het is de grootste angst van Leon: vast komen te zitten in een gevangenis (fysiek of mentaal, metaforisch of niet).

Eerste demo:

Ik heb een tekening gemaakt

Vaaan de mensen in het park

Heb ik mij aan dat beeld gewaagd

Zomaar opgeschreven, blijf nog even

Lieverd in mijn dromen ben ik weg

Tweede demo (dit is in wintertijd):

Ik zie de mensen door het vensterraam

Ze bouwen werelden van sneeuw

En ik kijk mijn oooooogen uit

(Geen geluid, als ik beslui-ui-uit)

9. Geef Me Warmte

Er is nog een personage, Delilah, dat de hele tijd in de achtergrond blijft. Ze wil niks te maken hebben met het hele gedoe. Ze komt uit een zeer arm gezin en moet dus keihard werken om overeind te blijven. Zij is niet degene die vervuilt en ze heeft geen tijd om ermee bezig te zijn.

Dat loopt uiteindelijk zo uit de hand dat ze haar pas net op tijd vinden, zwaar onderkoeld in haar slaapkamer met gaten, in het “huis” zonder verwarming.

Delilah zingt dus iets als,

Geef me waaaaarmte

Anders voel ik niets

Slechts een herinnering, verwaaarmd me

Geef me aaaaaadem

Bevestig mijn bestaan

tadadada tadaada tadadada

Nogmaals, als je het hele boek leest past dit allemaal, maar nu is het even flink samengevat.

Door deze gebeurtenis radicaliseert Maria verder. Leon en Delilah krijgen een relatie, en zij verandert hem van gedachten. Hij is niet hulpeloos of machteloos, maar hij gaat ook niks bereiken door alleen maar te dromen over toekomsten. Dus Leon stelt zich kandidaat als burgemeester met allerlei plannen om het dorp te verbeteren en “al het kwaad van zijn vader (de huidige burgemeester) teniet te doen” … waarna zijn vader moet onderduiken vanwege alle dreigementen en Leon absoluut niet meer wil zien.

10. Ga Nooit Meer Weg / Ik Hou Van Alle Dagen

Hieronder twee demos voor “ga nooit meer weg”. De eerste is de originele op gitaar … maar daar hoor je dus eigenlijk alleen de achtergrondbegeleiding, niet de melodie. Dus ik heb hem later opgenomen op de piano terwijl ik melodie eroverheen speel.

Een kort moment van opluchting en liefde. Als we deze nummers kunnen mixen (dus ze gaan om en om en uiteindelijk door elkaar heen) zou dat fijn zijn.

Eerste Demo:

  • Mario beseft hoeveel hij van Maria houdt
  • “Blijf bij mij, en ga nooit meer weg, hou van me, oh hoor wat ik zeg—soms voelt het veel te veel, en ik vraag me af waarom”

Tweede Demo:

  • Leon is dolblij met Delilah als zijn vriendin, en hij staat vooraan in de peilingen voor burgemeester worden.
  • “En ik hou van alle dagen dat jij ronddwaalt in mijn hoofd, …”

En dan … komt de uitslag … en heeft hij daadwerkelijk gewonnen!

En daarvan wordt hij doodsbang. Hij rent weg.

11. Ga Jij Met Mij Mee?

Een heel mooi nummer dat ik niet al te best inspeel op de piano. De tweede opname is slechts de bridge die ik iets later erbij bedacht.

In de regen, onder Maria’s raam, zingt hij zijn liefdeslied. Hij had het zo vaak ingebeeld, nu doet hij het echt. Hij vraagt Maria om mee te gaan, om weg te rennen, weg van het gevaar en weg van dat hij saaie burgemeester moet zijn.

Maria gaat (enigszins vertwijfeld/onzeker) met hem mee. Maar dan, als ze op de heuvel staan aan de rand van het dorp, terwijl het al dagenlang keihard heeft geregend (en allerlei andere dingen mis zijn gegaan) …

… zien ze achter hen de dijken breken.

12. De Overstroming

Deze climax zal vooral achtergrondmuziek hebben, misschien korte stukjes gezongen. In de opname hieronder zit ook ergens dat stuk van “Als dit huis straks overstroomt, waar ga je heen dan?” dat eigenlijk het hele motif voor de musical moet worden denk ik.

Dit is een lange climactische eindscene. Mario zit op het politiebureau, opgesloten en achtergelaten. Delilah probeert te helpen waar ze kan. Leon en Maria twijfelen of ze terug het gevaar in moeten rennen, maar doen het dan toch.

Bootjes varen rond. Huizen storten in. Leon is tenslotte burgemeester nu, en hij neemt de rol op zich, regelt hulpdiensten, en neemt de leiding. Maria’s leegte in haar hoofd dreigt de overhand te nemen, maar ze wordt uit het water gered door volgers/aanhangers van haar activisme.

Het boek kent natuurlijk nog veel meer details en afronding, zoals wat dat oude trauma is tussen Leon en Maria, maar die sla ik even over.

Uiteindelijk voldoet Leon zijn plicht. Hij wordt de beste burgemeester die ze hadden, omdat hij droomt van een betere samenleving en die waar probeert te maken. Maar als zijn termijn erop zit … verdwijnt hij meteen en ziet niemand hem meer terug, al weet Maria zeker dat hij ergens een avontuur beleeft. Mario en Maria komen samen, en hij is de perfecte persoon om haar te helpen omgaan met de angst.

Mijn Eigen Ordeel

Ik vind dit denk ik de beste van mijn jongerenmusicals en jammer genoeg (zoals ik al aangaf) ook de minst uitvoerbare. Althans, voor een gemiddelde school of drama club. Natuurlijk is het meer dan prima te doen voor een productiehuis met een budget, dan kan je zelfs groot uitpakken met die overstroming aan het einde en er een spektakel van maken.

Zoals je merkt in mijn uitleg hierboven, is het lastig om het hele boek te comprimeren tot een paar nummers en 1,5 uur musical. Je verliest zoveel detail dat veel stappen onlogisch of plotseling lijken, dus daaraan moet worden gesleuteld.

Hmm. Bij nader inzien is dit misschien niet mijn favoriete muziekwerk. Maar nog altijd wel goed.