Ooit schreef ik een jongerenroman genaamd Jij Moet Het Eerst Zeggen. Mijn hoofd bedenkt aan de lopende band liedjes, of ik nou wil of niet, dus ook dit boek heeft een hele musical gekregen.
Het is wel een bijzonder boek, want het hangt eigenlijk op één heftige gebeurtenis aan het eind en één (gerelateerde) twist op het einde. De musical heeft daarom minder nummers dan normaal, en is meer een “toneelstuk met muziek”.
SPOILERS: Als je dit leest, krijg je natuurlijk spoilers voor het boek, de twist, enzovoort.
De muziek
Zoals altijd is mijn muziek een mix van vele genres, allemaal met een vleugje “musical”. Voor een jongerenmusical, echter, kies ik wel liever voor meer pop- en rock-achtige songs.
Deze demo opnames zijn best goed qua kwaliteit, maar niet geweldig. Deze zijn nog met mijn eerste smartphone die geen geweldige microfoon had, terwijl vaak andere geluiden erdoorheen komen, op een oude pubpiano die zo laag was dat je knieeën bijna tegen de toetsen kwamen. Maar de melodie en dergelijke is vrij duidelijk. Als je opheldering wilt, laat maar weten, en dan kan ik betere versies opnemen.
1. Ik Zie Jou (I)
Openingsnummer. James en Ginty komen elkaar toevallig tegen. Ze zien elkaar meteen, worden meteen verliefd, helemaal geweldig.
Merk op dat dit een wals is (driekwartsmaat). Het nummer komt dadelijk terug met een meer heftige, serieuze vibe.
2. Waarom Lopen Wij Niet Gewoon Weg?
Bij dit nummer maakte ik de notitie dat het couplet niet meer klopte. Maar ik was zo slim om niet het verbeterde couplet op te nemen, dus die weet ik niet meer. Het refrein is gewoon de zin (herhaald): “Wa-a-a-a-waarom lopen wij niet gewoon weg?”
James en Ginty beseffen dat ze allebei diep ongelukkig zijn in hun huidige situatie. Ze kijken elkaar in de ogen en besluiten: waarom lopen wij niet gewoon samen weg?
En dan … een harde klap. Aanrijding. Ongeluk.
James is dood; Ginty komt huilend thuis.
Spoiler: de twist is dat het eigenlijk omgekeerd is. Ginty is overleden. James is daarvan zo in shock dat hij niks meer doet, met niemand meer praat, als een geest door het leven gaat het hele stuk. Houd dit in het achterhoofd bij alles wat hierna komt.
3. Ik Zie Jou (II)
De reprise van het openingsnummer. Nu in vierkwartsmaat en verdrietiger. Ik heb wederom twee opnames. De eerste is oud, heeft wat fouten, en mist het refrein (hoe heb ik dat voor elkaar gekregen?). Dus de tweede betere versie heb ik onlangs opgenomen speciaal toen ik dit idee publiceerde.
James zit doodstil op het podium, als een soort geest die van een afstand of bovenaf neerkijkt op Ginty. Zij doet haar dingen, leeft haar leven, maakt zich klaar voor een feest.
Hij zingt richting Ginty over hoe het leven doorgaat zonder hem en dergelijke.
C
Ik zie dat treinen blijven rijden
C
En dat de zon nog ondergaat
Am
Ik hoor dat vogels blijven fluiten
Am
En dat de klok nog altijd slaat
F
Ik weet dat ergens nog een feest is
F
Waar jij verschijnen zou
C
Ik zieeeee jooooouuu
Met alternatieve refreinen zoals
Ik voel geen hartslag en geen leven
Alles raast nu langs me heen
Ik hoor dat anderen blijven zingen
Maar ik sterf hier alleen
Ik weet dat ik bij jou wil schuilen
Als alles grijs en grauw
Ik ziiiiiee joooooou
@TODO: Ugh, ik zie nu dat ik nooit het refrein van deze versie opgenomen. Hoe heb ik dat voor elkaar gekregen? Het is een geweldig refrein dat ik jarenlang heb gespeeld. Dus dat moet ik even doen.
4. Als Ik Vraag Wat Je Doet
Dit nummer wordt gezongen door de ouders van James en Ginty. Het gaat over hoe ze contact probeerden te zoeken met hun (overleden) kind. Maar elke keer als ze dat probeerden dan gingen ze op hun mobiel zitten, of klapten de laptop dicht, of gingen op in iets stiekems dat ze dan weer niet mochten zien.
Rondom dit nummer voeren we een paar scenes uit het boek uit. Stap voor stap ontrafelen ouders/vrienden wat er precies gebeurd is toen J en G wegliepen.
5. Wij Zouden Samen
Dit nummer wordt gezongen door de vrienden van James en Ginty. Over alles wat ze samen zouden doen, en maken, en beleven, waar nu een streep door kan.
Wederom, rondom dit nummer voeren we de volgende scenes van het boek uit.
6. Ik Weet Niet Hoe
Door het onderzoek naar de mysterie van wat er is gebeurd, plus de rouw om hun overleden vriendin, komen die vrienden dichter bij elkaar. Zo dicht dat ze verliefd op elkaar worden. Maar ze weten niet hoe ze dit moeten zeggen of opstarten, hoe dat moet nu ze nog zo verdrietig zijn en in onzekerheid over alles.
Ik heb twee opnames (dat gebeurt vaak). De eerste is toen ik het idee pas net had, dus onzeker en met foutjes. De tweede is een latere, betere versie.
Waarschijnlijk hoor je ook dat die zin Ik weet niet hoe perfect past op de eerste noten van de melodie!
Ik weet niet hoe
Hoe ik beginnen moet
Als je weer naast me staat
Al-les verdwijnt
Etc.
Na allerlei onderzoek en gebeurtenissen, ontdekken ouders/vrienden dat hun vriend(in) opnieuw weggelopen is, maar dat hij nog altijd een tracker heeft aanstaan op zijn mobiel.
7. Achtervolging
Dit is een lang stuk zonder nummers. Er is natuurlijk wel iets van achtergrondmuziek, zoals …
De vrienden komen bij elkaar en racen achter hun vriend aan voordat hij zelfmoord pleegt (althans, dat denken ze). Een spannende achtervolging vol obstakels, gedoe, en onthullingen.
En dan dus de onthulling … dat het James was die overleefde, niet Ginty. Na maandenlang niks doen, in bed liggen, niet praten, vond James eindelijk de moed om weer op te staan en naar het graf van Ginty te gaan. Daar vinden ze hem terwijl hij een bloemetje neerlegt en voor het eerst weer praat.
8. En Ik Hoop Dat Jij Dat Hoort
De musical eindigt op een paar lieve gitaarmelodieën, terwijl James (en de rest) zingt over het verwerken van de rouw en het leven weer oppakken.
Het boek eindigt met meer details en afronding, maar ik weet niet of dat in het toneelstuk hoeft.
Mijn Eigen Ordeel
Hele goede nummers. Heel sterk verhaal. Weinig specifiek over hoe precies het plot en de scenes op het toneel zouden passen, maar dat moet niet al te moeilijk zijn.
Als je mijn andere jongerenroman/musical ideeën hebt gezien, weet je ook dat er een nogal terugkerend thema in zit: jongeren die weglopen van huis / hun huidige situatie. Nou is dit zo’n beetje het oudste plot in de mensheid, dus het is niet verschrikkelijk dat veel van mijn verhalen dit gebruiken, maar het is wel de reden dat ik niet al die ideeën uiteindelijk heb uitgewerkt. Ze voelden namelijk iets te veel hetzelfde. Een psycholoog kan hier vast een hele analyse over loslaten, maar dat kan ik zelf ook: ja, ik vond mijn leefsituatie kut toen ik jong was, dus natuurlijk bedenk ik verhalen over weglopen ;)
De “twist” van het boek werkt eigenlijk nog beter op het toneel, denk ik. Want daar is het vrij gangbaar dat wat je ziet een abstracte / gedramatiseerde werkelijkheid is. Dus het is niet gek dat James en Ginty nog steeds allebei over het podium lopen of als geest rondwaren, ook al is er eentje dood.